Kraj czy narodowość?
Nazwa kraju pojawia się po “from” lub “in”: “I’m from India.”, “Our office is in Poland.” Narodowość jest przymiotnikiem: “I’m Indian.”, “It’s a Polish company.” Uwaga: po polsku przymiotniki od nazw krajów piszemy małą literą (polska firma, japoński), a po angielsku zawsze wielką, tak jak nazwy krajów.
Niektóre nazwy krajów mają “the”: “the UK”, “the USA”, “the Netherlands”. W polskim nie ma przedimków, więc łatwo o tym zapomnieć. Przy narodowości “the” się nie pojawia: “He’s from the UK. He’s British.”
- “India” – “Indian” (Indie – indyjski)
- “Japan” – “Japanese” (Japonia – japoński)
- “Poland” – “Polish” (Polska – polski)
- “Portugal” – “Portuguese” (Portugalia – portugalski)
- “the UK” – “British” (Wielka Brytania – brytyjski)
- “Spain” – “Spanish” (Hiszpania – hiszpański)
Sprawdzanie informacji o osobach i firmach
Przed spotkaniem często sprawdzamy, co wiemy: kto jest kim, czym się zajmuje i gdzie jest jego firma. Zapytaj “Are you …?” lub “Is …?” i odpowiedz krótko: “Yes, I am.”, “No, she isn’t.”
W tej rozmowie Owen na spotkaniu z dostawcami pyta Mayę o podstawowe informacje. Słuchając, zwróć uwagę, że firma to “it”, a kobieta to “she”.
- “Are you …?” – “Yes, I am.” / “No, I’m not.”
- “Is she …?” – “Yes, she is.” / “No, she isn’t.”
- “Is your company …?” – “Yes, it is.” / “No, it isn’t.”
Owen Are you Maya Cole?
Maya Yes, I am. I'm an operations coordinator.
Owen Is your company Portuguese?
Maya Yes, it is. Its head office is in Porto.
Owen Is Keiko from Poland?
Maya No, she isn't. She's Japanese, but her company is in Poland.
His, her czy its?
“His” mówimy o mężczyźnie, “her” o kobiecie, a “its” o firmie, biurze lub produkcie. “Our” odnosi się do ciebie i twojego zespołu: “Our manager is Indian.” Słowo „firma” jest po polsku rodzaju żeńskiego, więc kusi, by o firmie powiedzieć “her”. Po angielsku firma to “it”, a jej siedziba to “its head office”.
“Her company” oznacza firmę, w której ona pracuje, a nie firmę, która do niej należy: “She’s Japanese, but her company is in Poland.” Nie myl “its” z “it’s”: “its” oznacza przynależność, a “it’s” to “it is”.
- “His name is Owen. He’s British.”
- “Her company is Polish.”
- “Its head office is in Leeds.”
- “It’s a Portuguese company. Its office is in Porto.”
Pożegnanie na koniec spotkania
Przedstawiając współpracownika, powiedz “This is my colleague, Keiko.”, a rozmówca odpowie “Nice to meet you, Keiko.” Przy pożegnaniu zwrot się zmienia: “Nice meeting you.” – “You too. Have a good journey.” (Wzajemnie. Szczęśliwej podróży.)
Pięciowierszowy profil przed spotkaniem
Krótki profil pomaga oddzielić informacje o osobie od informacji o firmie. Uzupełnij wiersze, a potem wypowiedz każdy z nich jako pełne zdanie.
- “Name: Maya Cole” – “This is Maya Cole.”
- “Job: operations coordinator” – “She’s an operations coordinator.”
- “Nationality: Portuguese” – “She’s Portuguese.”
- “Company: Portuguese” – “Her company is Portuguese.”
- “Head office: Porto” – “Its head office is in Porto.”
Częste błędy
Rozmówca cię zrozumie, ale te błędy łatwo usłyszeć:
- “She’s Japan.” Po “she’s” stawiamy narodowość: “She’s Japanese.” Albo użyj “from”: “She’s from Japan.”
- “He’s from UK.” Niektóre kraje wymagają “the”: “He’s from the UK.”
- “a polish company”. Narodowość piszemy wielką literą: “a Polish company”.
- “The company is British. Her head office is in Leeds.” O firmie mówimy “it” i “its”: “Its head office is in Leeds.”
- “Yes, it’s.” Krótka odpowiedź brzmi “Yes, it is.”; “it’s” używamy tylko wtedy, gdy po nim są kolejne słowa.
- “It’s head office is in Leeds.” Przynależność wyrażamy formą “its”, bez apostrofu.
Codzienna praktyka: 10 minut
Celem jest mówienie tych zdań bez zastanawiania się. Ćwicz na głos i codziennie w tej samej kolejności.
- 3 minuty: powiedz na głos pięć par kraj–narodowość, a potem ułóż zdanie z każdą z nich: “I’m from … I’m …”
- 2 minuty: opisz trzech współpracowników: “This is … She’s … Her company is in …”
- 2 minuty: zadaj sobie trzy pytania tak/nie o swoją firmę i odpowiedz krótko: “Is your company …?” – “Yes, it is.”
- 3 minuty: odtwórz rozmowę powyżej, zatrzymuj ją po każdej kwestii i powtarzaj, a potem odpowiedz na pytania, podając własne informacje.
Co dalej
Gdy mówienie o osobach i miejscach przyjdzie ci łatwo, przejdź do tego, czym zajmuje się twoja firma: opisywania produktów i usług oraz odpowiadania na proste zapytanie o zamówienie. Potem przychodzi przyjmowanie zamówienia przez telefon z kodem produktu i adresem dostawy.