concert
drums
instruments
violin
audience
recorder
cheer
stage
programme
trumpetSłowa o koncercie: scena, muzyka i publiczność
Wykonawcy są na scenie (stage), a publiczność (audience) to wszyscy, którzy patrzą. Audience to jedno słowo na całą grupę, więc jeden koncert ma jedną publiczność: “The audience cheered.” Programme to kartka z listą utworów; w amerykańskim angielskim pisze się program. Recorder to flet prosty, na którym wiele dzieci uczy się grać w szkole. Po polsku gramy na trąbce, ale po angielsku nie ma tu “on”, a przed nazwą instrumentu zwykle stoi “the”: “I played the trumpet.”, nie “I played on the trumpet.”
- Instrumenty: drums (perkusja, bębny), violin (skrzypce), recorder (flet prosty), trumpet (trąbka)
- Miejsce: concert (koncert), stage (scena), programme (program koncertu)
- Ludzie: the band (zespół), the audience (publiczność)
- Czynności: play (grać), watch (oglądać), cheer (wiwatować), clap (klaskać), bow (kłaniać się)
Czas przeszły z -ed: played, watched, cheered
Większość czasowników tworzy czas przeszły z -ed: play – played, watch – watched, cheer – cheered. Po polsku forma zmienia się z osobą i rodzajem (grałem, grałam, graliśmy), a po angielsku nie: played pasuje do I, you, she, we i they. Czasowniki zakończone na e dostają tylko -d: smile – smiled. Kilka częstych czasowników jest nieregularnych i uczymy się ich jak nowych słów: have – had, go – went, is – was: “We had four instruments.”
Polski czytamy tak, jak piszemy, więc łatwo wymówić -ed jako osobne “ed”. Tymczasem ta końcówka ma trzy brzmienia. Powiedzcie na głos te grupy:
- Dźwięk t po angielskich dźwiękach p, k, s, ch i sh: clapped, walked, watched
- Dźwięk d po większości innych dźwięków: played, cheered, bowed
- Dodatkowa sylaba “id” tylko po t lub d: started, ended
Dlaczego clapped i stopped mają podwójną literę?
Gdy krótki czasownik kończy się jedną samogłoską i jedną spółgłoską, ta spółgłoska podwaja się przed -ed. Podwójna litera utrzymuje krótką samogłoskę, dlatego “hopped” (od hop, skakać) i “hoped” (od hope, mieć nadzieję) brzmią inaczej.
- Podwaja się: clap → clapped, stop → stopped, plan → planned
- Dwie samogłoski, bez podwajania: cheer → cheered
- Dwie spółgłoski, bez podwajania: jump → jumped
- Kończy się na w, x lub y, bez podwajania: bow → bowed, play → played
Pytania i krótkie odpowiedzi z did
Pytania o przeszłość tworzymy z did, a czasownik zostaje w formie podstawowej: “Did you have a concert?”, a nie “Did you had…?” Po polsku odpowiadamy, powtarzając czasownik (“Tak, graliśmy”), a w angielskiej krótkiej odpowiedzi powtarza się did: “Yes, we did.” albo “No, we didn’t.” Z was nie używamy did: “Was the stage bright?” “Yes, it was.” W nagraniu każda odpowiedź dodaje jeden szczegół.
Leo Did you have a concert yesterday?
Nia Yes, we did. We played outside.
Leo What did you play?
Nia I played the trumpet.
Leo Was the audience quiet?
Nia No. Everyone cheered.
Grać czy oglądać? Na scenie czy na widowni
“Did you have a concert?” zwykle pyta, czy klasa albo szkoła dziecka występowała; “Did you go to a concert?” pyta, czy dziecko było na koncercie jako widz. “We played outside.” mówi ktoś, kto grał, a “We watched a band.” ktoś z publiczności. Zanim dziecko zacznie opowiadać, zapytaj: scena czy widownia? Wykonawca mówi “I” i “we”, a widz nazywa zespół “they”.
Relacja z koncertu w czterech częściach
Relacja (recount) opowiada wydarzenia po kolei. Na poziomie A2 wystarczą cztery zdania: początek, muzyka, publiczność i koniec. Przeczytajcie razem wzór, a potem niech dziecko zmieni każdy szczegół tak, by pasował do występu, który naprawdę widziało. Na koniec sprawdźcie, czy wszystkie czasowniki są w czasie przeszłym i czy clapped i stopped mają podwójną literę.
- “First, the band walked onto the stage.”
- “Then they played the guitars, the drums and the keyboard.”
- “After that, everyone clapped and cheered.”
- “When the music stopped, the band bowed.”
Częste błędy i proste poprawki
Na poziomie A2 to normalne. Powtórz zdanie poprawnie i rozmawiajcie dalej.
- “Yesterday we play the trumpet.”: zakończone wydarzenie wymaga czasu przeszłego: “Yesterday we played the trumpet.”
- “Did you played?”: po did czasownik zostaje w formie podstawowej: “Did you play?”
- “Yes, we had.”: krótka odpowiedź używa did: “Yes, we did.”
- “claped”, “stoped”: krótki czasownik zakończony jedną samogłoską i jedną spółgłoską podwaja tę spółgłoskę: clapped, stopped.
Zabawa w reportera w domu
Nada się każdy występ: szkolne przedstawienie, zespół na nagraniu albo koncert w salonie, na którym dziecko gra, a ty jesteś publicznością. Potem przeprowadźcie ze sobą wywiad jak reporterzy: “What did the band play?” “What did the audience do?” Następnie złóżcie kartkę na cztery pola, narysujcie cztery chwile i pod każdą napiszcie jedno zdanie w czasie przeszłym. Następnym razem zamieńcie się rolami: jednego dnia dziecko gra, innego ogląda.
Co dalej
Dalej przychodzą przeczenia i kolejne czasowniki nieregularne: “We didn’t hear the drums.” “We saw a huge skeleton!” Wtedy dziecko może zadawać dokładne pytania o szkolną wycieczkę i używać wykrzyknień, takich jak “It was enormous!”