Krótkie odpowiedzi po angielsku dla dzieci (A1, 6–9 lat): powtórka “What are those?”, “Are they…?” i “Can you…?”

Co łączy ta powtórka

Na poziomie A1 dzieci zwykle uczą się jednego wzoru naraz: najpierw rzeczy w klasie, potem samopoczucie, a potem sport z “can”. Powtórka je miesza, więc dziecko nie może zgadnąć, jaka odpowiedź będzie potrzebna. To właśnie słuchanie, bardziej niż nowe słowa, jest tu ćwiczone.

• Rzeczy w pokoju: “What are those?” “Those are pegs.”
• Jak ktoś się czuje: “Are they thirsty?” “Yes, they are.”
• Co ktoś umie: “Can you skateboard?” “No, I can’t.”

Słuchaj pierwszego słowa pytania

Pierwsze słowo mówi dziecku, jakiej odpowiedzi potrzeba. “What” pyta o nazwę, więc “yes” albo “no” nie ma sensu: “Those are pegs.”, a w codziennej mowie “They’re pegs.” “Are” i “Can” wymagają odpowiedzi tak albo nie, a krótka odpowiedź pożycza to samo słowo. Samo “Yes.” jest w porządku w luźnej rozmowie, ale na tym poziomie ćwiczy się pełną krótką odpowiedź.

“Those” wskazuje rzeczy dalej od nas, a “they” to grupa, do której nie należysz ani ty, ani ja. Gdy w pytaniu jest “you”, w odpowiedzi jest “I”. Po polsku zwykle pomijamy podmiot (“Są spragnieni?”), ale po angielsku “they” i “I” mówi się zawsze.

• What…? → nazwa: “Those are pegs.”
• Are…? → “Yes, they are.” albo “No, they aren’t.”
• Can…? → “Yes, I can.” albo “No, I can’t.”

Posłuchaj trzech pytań razem

W nagraniu jedno dziecko zadaje drugiemu trzy pytania z rzędu, każde o czymś nowym: o wieszakach na ścianie, o grupie ludzi i na końcu o osobie, która słucha. Zanim włączysz nagranie, przygotuj trzy rzeczy do wskazywania: wieszaki na kurtki, obrazek ludzi, którym jest gorąco i chce im się pić, oraz samo dziecko. Przesuwaj palec przy każdej zmianie tematu, żeby było jasne, że “they” to ludzie, a nie wieszaki.

Posłuchajcie raz, a ty wskazuj. Potem ty pytasz, dziecko odpowiada, i zamieniacie się rolami.

Słowa do odświeżenia

Karty powyżej odtwarzają każde słowo z powtórki. “This” i “these” są dla rzeczy blisko, “that” i “those” dla rzeczy dalej, trochę jak polskie “ten” i “tamten”. Samopoczucie wyrażamy po angielsku przez “am” albo “are”, a nie “have”: “We’re hungry.” Po polsku mówimy “jest mi zimno” albo “chce mi się pić”, a po angielsku po prostu “I’m cold.” i “I’m thirsty.” Sporty stoją po “can” w podstawowej formie: “She can play tennis.” Słowa o położeniu ćwicz, chowając zabawkę i dając jedną wskazówkę: “It’s behind the cupboard.” “Between” zawsze potrzebuje dwóch rzeczy.

• Klasa: table (stół), computer (komputer), pencil case (piórnik), board (tablica), poster (plakat), picture (obrazek), cupboard (szafka), CD player (odtwarzacz CD)
• Samopoczucie: hot (gorąco), cold (zimno), hungry (głodny), thirsty (spragniony), happy (szczęśliwy)
• Umiejętności: skate (jeździć na wrotkach lub łyżwach), skateboard (jeździć na deskorolce), play tennis (grać w tenisa), play football (grać w piłkę nożną)
• Położenie: behind (za), in front of (przed), next to (obok), between (między)

Gra we wskazówki w domu

Powtórka kończy się, gdy dziecko układa nowe pytania, a nie tylko odpowiada na stare. Zagrajcie trzy krótkie rundy: wskaż drugi koniec pokoju i zapytaj “What are those?”; pokaż obrazek z gazety i zapytaj “Are they happy?”; potem zapytaj o sport: “Can you play football?” Po każdej rundzie dziecko zadaje ci nowe pytanie tego samego rodzaju.

Zagadki też działają: “It’s across the room. It’s big. We write on it.” “A board!” Od czasu do czasu pomyl się celowo; większość dzieci uwielbia poprawiać dorosłych.

Dźwięki do powtórki: ch, sh i th

Powtórka wraca też do trzech par liter, które razem dają jeden dźwięk. Poproś dziecko, żeby podzieliło sześć słów według dźwięku: “ch” w chair i teacher, “sh” w shoes i fish, “th” w thumb i bath. Angielskie “ch” brzmi podobnie do polskiego “cz”, a “sh” do “sz”. Dźwięku “th” nie ma w polskim, więc dzieci często mówią zamiast niego “f”, “s” albo “t”. Czubek języka idzie między zęby, a powietrze wychodzi delikatnie.

Częste błędy i proste poprawki

To normalne, gdy tematy się mieszają. Powtórz zdanie poprawnie i grajcie dalej.

• “Yes.” na “What are those?”: podaj nazwę: “Those are pegs.”
• “Yes, they’re.”: zakończ pełnym słowem: “Yes, they are.”
• “No, you can’t.” o sobie: mówi się “I”: “No, I can’t.”
• “They thirsty.”: przy samopoczuciu potrzebne jest “are”: “They are thirsty.”
• “Those are peg.”: więcej niż jedna rzecz to “s” na końcu: “Those are pegs.”

Co dalej

Gdy dziecko przechodzi między tymi pytaniami bez zastanawiania się, przejdź do proszenia o pomoc ze słowami (“Can you say that again, please?”) i do tematu jedzenia z “have got” i “has got”: “I’ve got an apple.”