Pięć zwrotów i problem, który rozwiązuje każdy z nich
Dzieci częściej używają zwrotu, gdy wiedzą, do czego służy. Wprowadzaj je razem i ćwicz w prawdziwych sytuacjach: słowo na pudełku płatków, imię, które dziecko chce napisać, albo słowo, które celowo mówisz za szybko.
- “What’s this in English?” – nie znam tego słowa.
- “Sorry?” – umknęło mi, powtórz, proszę.
- “Speak more slowly, please.” – to było za szybko.
- “Can you spell it, please?” – podaj mi litery.
- “Thank you.” – uprzejme zakończenie.
Pytanie o słowo: “What’s this in English?”
Dziecko pokazuje coś palcem i pyta “What’s this in English?” Odpowiedź zaczyna się od “It’s a…”. Przy jednej rzeczy zostaw małe słowo “a”: “It’s a book.”, a nie “It’s book.” W polskim nie ma przedimków, więc dzieci często je pomijają. Gdy nazwa ma dwa słowa, “a” stoi raz, na początku: “It’s a pencil case.”
O coś, czego nie ma w pokoju, pytaj “How do you say … in English?”, wstawiając w lukę polskie słowo.
- “It’s a chair.” – krzesło
- “It’s a table.” – stół
- “It’s a pencil.” – ołówek
- “It’s a bag.” – torba, plecak
- “It’s a book.” – książka
- “It’s a pencil case.” – piórnik
Posłuchaj całej rozmowy
W siedmiu krótkich linijkach dziecko pyta o słowo, nie rozumie odpowiedzi, prosi, żeby powtórzyć je wolniej, prosi o przeliterowanie i dziękuje. Druga odpowiedź to samo “Pencil.”: po “Sorry?” ludzie często powtarzają samo kluczowe słowo, a nie całe zdanie. Posłuchajcie, weźcie po jednej roli, potem zamieńcie się i zmieńcie “pencil” na “book”.
Nia What's this in English?
Leo It's a pencil.
Nia Sorry? Speak more slowly, please.
Leo Pencil.
Nia Can you spell it, please?
Leo P-E-N-C-I-L.
Nia Thank you.
“Sorry?” i “Speak more slowly, please.”
“Sorry?” z głosem idącym w górę znaczy “Powtórz, proszę.” Z głosem opadającym “Sorry.” to przeprosiny; powiedz oba, żeby dziecko usłyszało różnicę. Po polsku w takiej sytuacji mówimy “Słucham?”, a po angielsku tę rolę pełni właśnie “Sorry?” albo “Pardon?”. “What?” jest zrozumiałe, ale do nauczyciela może zabrzmieć niegrzecznie, podobnie jak nasze “Co?”.
“Speak more slowly, please.” służy do słów, które były wyraźne, ale za szybkie. Gdy dziecko go użyje, odpowiedz trochę wolniej, żeby zobaczyło, że zwrot działa. Łagodniejsza wersja na później: “Can you speak more slowly, please?”
Literowanie na głos nazwami liter
Literując na głos, używa się nazw liter z piosenki o alfabecie: P-E-N-C-I-L brzmi jak “pi, i, en, si, aj, el”. To nie są dźwięki, które litery dają w słowie, więc dziecko czytające głoskami też potrzebuje nazw.
Polskie dziecko łatwo pomyli niektóre nazwy: angielskie E brzmi jak nasze “i”, I jak “aj”, A jak “ej”, a J to “dżej”, nie “jot”. Gdy ta sama litera występuje dwa razy z rzędu, wiele osób mówi “double”: “B, double O, K”. Zacznij od “bag” i “book”, potem spróbujcie “pencil”.
- bag: B-A-G
- book: B-O-O-K
- table: T-A-B-L-E
- pencil: P-E-N-C-I-L
Zróbcie w domu szkolne koło słów
Potrzebujesz dużego papierowego koła, papierowej strzałki, metalowego ćwieka z rozkładanymi nóżkami, sześciu małych kart, ołówka i kredek. Ćwiek mocuje dorosły.
Jedna osoba kręci strzałką i pyta “What’s this in English?”, druga odpowiada “It’s a bag.”, a pytający dodaje jeszcze jeden zwrot: “Sorry?”, “Speak more slowly, please.” albo “Can you spell it, please?” Zmieniajcie się. Dla zabawy odpowiadający może celowo szeptać albo mówić bardzo szybko, żeby pytający miał prawdziwy powód, by powiedzieć “Sorry?”.
- Na każdej karcie narysuj jedną z sześciu rzeczy powyżej.
- Podziel koło na sześć części.
- W każdej części przyklej jeden obrazek.
- Przymocuj strzałkę na środku.
- Zakręć, zapytaj, odpowiedz, przeliteruj.
Częste błędy i proste poprawki
Na tym etapie to normalne. Powtórz zdanie poprawnie i grajcie dalej.
- “It’s pencil.”: przy jednej rzeczy jest “a”: “It’s a pencil.”
- “What?”: może brzmieć niegrzecznie, więc lepiej “Sorry?” albo “Pardon?”
- “Speak more slow, please.”: zwrot brzmi “Speak more slowly, please.”
- “Can you spell, please?”: dodaj “it”: “Can you spell it, please?”
- Literowanie głoskami albo polskimi nazwami liter: używaj angielskich nazw, “pi, i, en”.
Co dalej
Potem dodaj “I don’t understand.” i “Can you say that again, please?”, a dziecko niech przeliteruje na głos własne imię. Te same zwroty przydadzą się w każdym nowym temacie, na przykład przy rozmowie o jedzeniu z “have got”.