Jak uczyć przedszkolaka nazw członków rodziny po angielsku: „Here’s my granny” i zabawa w pokazywanie (4–6 lat, Pre-A1)

Sześć słów o rodzinie, po dwa naraz

Ucz słów parami, żeby dziecko słyszało każde wiele razy: najpierw „granny” i „grandad”, potem „mummy” i „daddy”, na końcu „sister” i „brother”. Odtwórz kartę powyżej, wskaż obrazek i powiedz słowo jeszcze raz.

Po polsku mówimy „mój dziadek”, ale „moja babcia”: zaimek zmienia się razem z rodzajem. Angielskie „my” jest zawsze takie samo: „my grandad”, „my granny”, „my sister”.

• „mummy”: mama
• „daddy”: tata
• „sister”: siostra, starsza albo młodsza
• „brother”: brat, starszy albo młodszy
• „granny”: babcia
• „grandad”: dziadek

Jedno zdanie do pokazywania kogoś: „Here’s my…”

Pytanie brzmi „Show me your family.”, a odpowiedź „Here’s my granny.” „Here’s” to skrót od „here is”; po angielsku mówi się tak, gdy podnosi się coś, żeby ktoś to zobaczył, trochę jak nasze „A to jest…” albo „Oto…”. „My” mówi słuchaczowi, czyja to babcia.

Pierwszego dnia dziecko nie musi mówić całego zdania. Podniesiona karta to już odpowiedź; potem jedno słowo, „Granny!”; potem „My granny”; na końcu całe zdanie. Cokolwiek dziecko powie, powtórz raz pełne zdanie i grajcie dalej.

Najpierw posłuchajcie: dwoje dzieci pokazuje swoje rodziny

W krótkiej rozmowie poniżej dwoje dzieci na zmianę pokazuje obrazki rodziny. Posłuchajcie razem dwa, trzy razy przed zabawą. Zwróć uwagę na serdeczne „Hello!” i na „Show me one more.”, dzięki któremu zabawa toczy się dalej.

Zabawa w pokazywanie

Połóż karty albo kilka zdjęć obrazkiem w dół między wami. Odwrócenie każdej to mała niespodzianka:

• Powiedz „Show me your family.” Dziecko odwraca kartę, podnosi ją i mówi „Here’s my granny!” albo samo „Granny!”.
• Pomachaj do obrazka: „Hello, granny!” To pokazuje, że rozumiesz.
• Proś „Show me one more.”, aż wszystkie karty będą odkryte.
• Zamiana: ty pokazujesz, a dziecko prosi. Od czasu do czasu podnieś złą kartę; większość dzieci uwielbia poprawiać dorosłych.
• Skończcie po trzech, czterech kolejkach, póki dziecko jeszcze chce się bawić.

Wymyślona rodzina czy prawdziwe zdjęcia: niech wybierze dziecko

Karty pokazują wymyśloną rodzinę i to wystarczy. Niektóre dzieci uwielbiają przynosić prawdziwe zdjęcia; inne wolą mówić w imieniu rodziny zabawek. Nie w każdej rodzinie jest babcia, brat czy tata, więc używaj słów, które pasują, a resztę zostaw jako słowa z obrazków. Jeśli dziecko chce pokazać kogoś innego, podaj słowo: „auntie” (ciocia), „uncle” (wujek) albo „cousin” (kuzyn lub kuzynka).

Każdy ma jedno zadanie: udawana zabawa zespołowa

Po przedstawieniu rodziny dajcie jej coś do zrobienia razem. Zróbcie udawany karmnik dla ptaków z miski, pustego kubka i papierowych „ziarenek”. Powiedz „We have four jobs.”, zapytaj „How can we help?” i niech każdy odpowie „I can…”, wykonując ruch. Na koniec: „Everyone helps. Good team!”

• „I can hold the feeder.” – trzymaj miskę obiema rękami
• „I can add the seeds.” – nasyp papierowe ziarenka
• „I can fill the water bowl.” – udawaj, że nalewasz wodę z pustego kubka
• „Let’s watch together.” – usiądźcie obok siebie i patrzcie

Częste błędy

W tym wieku te błędy są normalne. Zamiast poprawiać, powtórz poprawną wersję:

• „Here my granny.”: małe „’s” łatwo znika w mowie. Odpowiedz „Yes, here’s my granny!”.
• „Here’s granny.” bez „my”: to nie błąd, ale powtórz zdanie z „my”, które mówi, czyja to babcia.
• Wszystkie sześć słów pierwszego dnia: dwa nowe słowa dziennie wystarczą.
• Pytanie o prawdziwych krewnych, których dziecko nie chce pokazywać: wymyślone karty zawsze wystarczą.

Co dalej

Gdy dziecko pokazuje obrazek z „Here’s my…” bez pomocy, dodaj pytanie o osoby obok: „Who’s this?” – „This is my friend.” Później „I can…” zamienia się w oferowanie pomocy na placu zabaw. Artykuły poniżej prowadzą dalej do „my” i „your”, słów z placu zabaw i sprzątania.