Cztery zdania na początek
Na pierwszą rozmowę po angielsku wystarczą cztery krótkie zdania. Karty hello i goodbye powyżej mają nagrania: włącz je, pomachaj podczas słuchania i pozwól dziecku odmachać, zanim cokolwiek powie. Większość dzieci rozumie słowa, zanim zacznie je mówić, więc słuchanie i machanie też się liczą.
- „Hello!” – kiedy ktoś przychodzi
- „What’s your name?” – żeby zapytać o imię
- „I’m Ola.” – żeby odpowiedzieć, z imieniem dziecka
- „Goodbye, Ola!” – kiedy ktoś wychodzi, z imieniem drugiej osoby
Czyje imię i w którym miejscu?
W „I’m …” imię zawsze należy do osoby, która mówi, więc zmienia się razem z mówiącym. Posłuchajcie razem krótkiej rozmowy poniżej: Nia pyta, Leo podaje swoje imię i odbija pytanie, Nia podaje swoje, a potem się żegnają. To odbicie pytania zamienia dwie odpowiedzi w prawdziwą rozmowę.
Przy pożegnaniu jest odwrotnie: kiedy Leo mówi „Goodbye, Nia!”, używa imienia osoby, z którą się żegna. Wskaż tę osobę, kiedy mówisz zdanie, żeby dziecko widziało, czyje to imię. Podczas ćwiczeń używaj prawdziwego imienia dziecka; nie musi udawać żadnej postaci.
Nia What's your name?
Leo I'm Leo. What's your name?
Nia I'm Nia.
Leo Goodbye, Nia!
Nia Goodbye, Leo!
Trzy dwuminutowe zabawy w domu
Powitania łatwo ćwiczyć, bo zdarzają się wiele razy dziennie. Każda zabawa niech będzie krótka; kończ, zanim dziecko się znudzi.
- Spotkanie pluszaków: dwa pluszaki idą do siebie, mówią „Hello!”, pytają się nawzajem o imiona i machają na pożegnanie: „Goodbye!”. Za pierwszym razem odegraj obie role, potem daj jednego pluszaka dziecku.
- Piłka z imionami: usiądźcie w kółku i turlajcie piłkę. Kto turla, pyta „What’s your name?”, a kto łapie, odpowiada „I’m …”. Z rodzeństwem albo dziadkami kółko robi się większe.
- Prawdziwe powitania i pożegnania: kiedy ktoś wraca do domu, powiedz „Hello, Grandma!”, a w drzwiach, pod szkołą lub na koniec rozmowy wideo „Goodbye, Grandma!”, i zachęć dziecko, żeby też to powiedziało. Prawdziwe sytuacje pomagają zapamiętać słowa.
Gdy dziecko się zatnie
Jeśli dziecko powtarza pytanie zamiast odpowiedzieć, to zupełnie normalny pierwszy krok. Niech najpierw odpowie pluszak: „I’m Teddy.”. Potem zapytaj jeszcze raz i szepnij początek odpowiedzi, „I’m …”, żeby dziecko dodało tylko swoje imię.
Nie poprawiaj każdej pomyłki; zamiast tego powiedz poprawne zdanie naturalnie. Jeśli dziecko mówi „Hello!”, kiedy ktoś wychodzi, uśmiechnij się, pomachaj i powiedz „Goodbye!”. Wystarczy, że usłyszy właściwe słowo we właściwej chwili.
Część pomyłek bierze się z polskiego. „Cześć” mówimy i na powitanie, i na pożegnanie, więc dziecko może powiedzieć „Hello!” przy wyjściu; pokaż gestem, że po angielsku na powitanie mówimy „Hello!”, a na pożegnanie „Goodbye!”. Z kolei „Jak masz na imię?” kusi, żeby zapytać „How is your name?”. Ucz całego pytania „What’s your name?” jako jednej całości, tak jak brzmi w nagraniu.
Kolejne pytania
Kiedy dziecko samo się wita i bez pomocy odpowiada na pytanie o imię, dodawaj po jednym nowym pytaniu: „How are you?” – „I’m fine, thank you.”, a potem „How old are you?” – „I’m five.”. Uwaga: po angielsku nie mówi się „I have five years”, jak w „mam pięć lat”, tylko „I’m five”. Znane już „I’m …” robi większość pracy. Kolory, uczucia i dni tygodnia to dobre kolejne tematy; w linkach poniżej znajdziesz, jak zacząć.