Narodowości po angielsku (A1): pytania “Are they…?” i krótkie odpowiedzi

Kraj i narodowość: dwa różne słowa

Angielski ma jedno słowo na kraj (Brazil) i drugie na narodowość (Brazilian). Kraj stoi po from: “He’s from Brazil.” Narodowość stoi po be: “He’s Brazilian.” Inaczej niż polskie przymiotniki (polski, brazylijski) angielskie nazwy narodowości zawsze zapisuje się wielką literą. Karty na tej stronie odtwarzają cztery z nich. Większość ma jedną z kilku końcówek:

• -ian albo -an: Brazil – Brazilian, Mexico – Mexican, the United States – American, Italy – Italian, Russia – Russian, Egypt – Egyptian, Germany – German
• -ish: the United Kingdom – British, England – English, Spain – Spanish, Turkey – Turkish, Poland – Polish
• -ese: China – Chinese, Japan – Japanese
• Do zapamiętania osobno: France – French, Switzerland – Swiss

Pytania z are: we, you i they

Z we, you i they czasownik be zawsze ma formę are. Żeby zadać pytanie, przenieś are na początek: “They are Brazilian.” zmienia się w “Are they Brazilian?” Po polsku pytanie często zaczyna się od „czy”, a reszta zdania się nie zmienia; po angielsku na początek idzie are i nic więcej nie trzeba dodawać. Nie dodawaj do: be samo tworzy pytania. Dwa imiona połączone and działają jak they: “Are Nina and Leo Brazilian?”

• “We are late.” → “Are we late?” (Spóźniliśmy się?)
• “You are British.” → “Are you British?” (you to jedna osoba albo kilka)
• “They are on holiday.” → “Are they on holiday?” (Są na urlopie?)

Krótkie odpowiedzi: “Yes, they are.” i “No, they aren’t.”

Wystarczy zaimek i are albo aren’t. W odpowiedzi twierdzącej are zostaje w pełnej formie: “Yes, they are.”, nigdy “Yes, they’re.”, bo po they’re, we’re i I’m musi stać jeszcze jakieś słowo. W odpowiedzi przeczącej pasuje zarówno “No, they aren’t.”, jak i “No, they’re not.”

• “Are they French?” – “Yes, they are.” / “No, they aren’t.”
• “Are you Spanish?” (do dwóch osób) – “Yes, we are.” / “No, we aren’t.”
• “Are you British?” (do jednej osoby) – “Yes, I am.” / “No, I’m not.”
• “Are we late?” – “No, you aren’t.” / “No, you’re not.”

Jak poprawić błędne przypuszczenie

Ludzie często zgadują narodowość po imieniu albo akcencie i często się mylą. Samo “No.” może zabrzmieć chłodno. Podaj krótką odpowiedź, a potem właściwą informację: brzmi to życzliwie i rozmowa toczy się dalej.

Poniżej współpracowniczka zgaduje, że dwoje gości, Nina i Leo, to Brazylijczycy. Posłuchaj, jak jej kolega poprawia to przypuszczenie, a potem odpowiada na pytanie o siebie.

Pytanie “Where are they from?”

Jeśli nie chcesz zgadywać, zapytaj. Najpierw where, potem are albo is, potem osoba, a from zostaje na końcu. W odpowiedzi możesz użyć kraju albo narodowości.

• “Where are you from?” – “I’m from Poland.” / “I’m Polish.”
• “Where are they from?” – “They’re from Japan. They’re Japanese.”
• “Where’s she from?” – “She’s from Egypt. She’s Egyptian.”

Jak wymawiać te słowa

Gdy kraj zmienia się w narodowość, akcent często przesuwa się na inną sylabę. Mocniej wymawiaj część zapisaną wielkimi literami:

• Japan (ja-PAN) → Japanese (ja-pa-NESE)
• China (CHI-na) → Chinese (chi-NESE)
• Italy (IT-a-ly) → Italian (i-TAL-ian)
• Egypt (E-gypt) → Egyptian (e-GYP-tian)
• Trzy dźwięki: j w Japanese i German brzmi podobnie do „dż”, ch w Chinese i French podobnie do „cz”, a sh na końcu Spanish, Polish i British podobnie do „sz”.
• Polish (polski) zaczyna się mniej więcej jak „pou”, a polish (polerować) ma inną samogłoskę. To dwa różne słowa.

Częste błędy

Każdy z nich łatwo poprawić:

• “She’s Mexico.” → “She’s Mexican.” albo “She’s from Mexico.”
• “Yes, they’re.” Odpowiedź twierdząca ma pełną formę: “Yes, they are.”
• “Are Brazilian?” Po polsku podmiot można pominąć (Są Brazylijczykami?), po angielsku nie: “Are they Brazilian?”
• “They are Japaneses.” Polskie przymiotniki mają liczbę mnogą (japońscy), ale angielskie narodowości na -ese i -ish oraz French i Swiss nigdy nie dostają -s: “They are Japanese.”, “They are British.”
• “polish”, “spanish”. Narodowości zapisuje się wielką literą: Polish, Spanish.

10-minutowy plan codziennych ćwiczeń

Krótkie ćwiczenie każdego dnia działa najlepiej. Wszystko mów na głos.

• 2 minuty: odtwórz rozmowę powyżej, zatrzymuj nagranie po każdej kwestii i powtarzaj ją.
• 3 minuty: wymień każdą parę kraj i narodowość z listy: “Brazil, Brazilian. Mexico, Mexican.” Zwracaj uwagę na akcent.
• 3 minuty: gra w złe zgadywanie. Pomyśl o dwóch osobach z różnych krajów, zadaj sobie błędne pytanie i je popraw: “Are they Spanish? No, they aren’t. He’s Italian, and she’s French.”
• 2 minuty: napisz trzy prawdziwe zdania o znajomych: “My colleagues are Polish.” “My neighbours aren’t British.”

Co dalej

Potem przychodzi kolej na wiek i dane kontaktowe: “How old is he?” – “He’s twenty-two.” oraz “What’s your phone number?” Ćwicz liczby, które brzmią podobnie, na przykład fifteen i fifty. Później krótkie odpowiedzi wracają z is i isn’t, gdy pytasz, czyje coś jest: “Is this your bag?” – “No, it isn’t.”