My, your, his, her, our, their
Te słowa stoją przed rzeczownikiem i mówią, czyje coś jest. Po polsku “mój” zmienia się w “moja”, “moje”, “moi”; po angielsku “my” nie zmienia się nigdy: “my key”, “my keys”. Karty powyżej odtwarzają każde z nich: posłuchaj, a potem powiedz je o czymś swoim.
- I → my: “This is my phone.” (To mój telefon.)
- you → your: “Is this your bag?” (Czy to twoja torba?)
- he → his: “Tom is here with his wife.” (Tom jest tu z żoną.)
- she → her: “Anna is here with her husband.” (Anna jest tu z mężem.)
- we → our, they → their: “Our flat is small. Their flat is big.”
- it → its, bez apostrofu: “The flat is old, but its kitchen is new.”
Imię + ’s: Maya’s sister, my sister’s bag
Żeby nazwać właściciela, dodaj do niego ’s, a rzecz postaw po nim. Szyk jest odwrotny niż po polsku: “torba mojej siostry” to “my sister’s bag”, a nie “the bag of my sister”.
- “Maya’s sister”: siostra Mai.
- “Owen’s parents”: mama i tata Owena.
- Jeśli właściciel to liczba mnoga zakończona na s, dodaj sam apostrof: “my parents’ house” (dom moich rodziców).
- Po kolei: “She’s Maya’s sister. Her name is Lara.” Najpierw ’s przy imieniu, potem her.
Jak zapytać, czyje coś jest
Zadaj pytanie tak/nie, gdy coś przypuszczasz, a “Whose…?”, gdy nie masz pojęcia. W odpowiedziach mine, yours, his, hers, ours i theirs zastępują “my bag”, “your bag” i tak dalej, tak jak polskie “moja” czy “jej” bez rzeczownika.
- “Is this your bag?” – “No, it isn’t. Mine is black.” (Nie. Moja jest czarna.)
- “Whose bag is this?” – “It’s my sister’s.” (To torba mojej siostry.)
- “Whose keys are these?” – “They’re hers.” (Są jej.)
- This i these mówisz o rzeczach blisko ciebie, that i those o rzeczach dalej.
Szukanie właścicielki: krótka rozmowa
Na imprezie jeden z gości znajduje torbę i pyta o nią kobietę o imieniu Maya. To nie jej torba, więc Maya mówi, do kogo należy. Posłuchaj, a potem wypowiedz kwestie Mai, mówiąc o kimś ze swojej rodziny.
Zwróć uwagę na “Mine is black.” zamiast powtarzania “my bag” i na “the woman in blue”, czyli wskazanie kogoś po kolorze ubrania.
Owen Is this your bag?
Maya No, it's my sister's bag. Mine is black.
Owen Is your sister here?
Maya Yes. She's the woman in blue.
Owen Great. These are her keys too.
Maya Thank you. You're very kind.
Słowa o rodzinie i wskazywanie ludzi
Słowo o rodzinie stawiasz po my, his, her albo po imieniu z ’s. Żeby wskazać kogoś w pokoju, powiedz, jakiego koloru ma ubranie albo gdzie stoi.
- “mother”, “father” → “parents”; “grandmother”, “grandfather” → “grandparents”
- “sister”, “brother”; “son”, “daughter”; “husband”, “wife”; “boyfriend”, “girlfriend”
- Polskie rodzeństwo to po angielsku zwykle “brothers and sisters”, a krewni to “relatives”; “parents” to tylko mama i tata.
- “She’s the woman in blue.” / “The man next to her is my father.”
Opisywanie rzeczy: kolor, rozmiar i opinia
Przymiotnik stoi przed rzeczownikiem albo po be: “a black bag”, “The bag is black.” Po polsku przymiotnik zmienia się razem z rzeczownikiem (czarna torba, czarne torby), a po angielsku nie zmienia się nigdy: “two black bags”. Przy dwóch przymiotnikach rozmiar zwykle stoi przed kolorem: “a small blue bag”.
- Kolory: “black”, “white”, “grey”, “blue”, “green”, “red”, “brown”, “pink”, “orange”
- Rozmiar i wiek: “big”, “small”, “long”, “short”, “old”, “new”
- Przydatne pary: “clean/dirty”, “cheap/expensive”, “fast/slow”, “easy/difficult”
- Opinie: “In my opinion, the blue one is very good.” / “I prefer the blue one.” / “I love it.”
Częste błędy
Każdy z nich łatwo poprawić:
- “Maya is here with his brother.” Wybieraj według właściciela: Maya to kobieta, więc “her brother”.
- “Tom is here with wife.” Po polsku wystarczy “z żoną”, a po angielsku trzeba dodać słowo właściciela: “with his wife”.
- Szukanie odpowiednika “swój”. Po angielsku go nie ma: wybierz słowo według właściciela, “She takes her bag.”, “We take our bags.”
- “Who’s bag is this?” “Who’s” znaczy “who is”. Pytając o właściciela, pisz “Whose”; oba brzmią tak samo.
- “It’s my.” Powiedz “It’s my bag.” albo “It’s mine.”
10-minutowy plan codziennych ćwiczeń
Wszystko mów na głos. Trochę każdego dnia działa lepiej niż jedna długa sesja w tygodniu.
- 2 minuty: odtwórz rozmowę powyżej, zatrzymuj ją po każdej kwestii i powtarzaj.
- 3 minuty: otwórz rodzinne zdjęcie i powiedz, kto jest kim: “This is my sister. Her husband is the man in red.”
- 3 minuty: wybierz w domu pięć rzeczy i powiedz, czyje są: “These are my son’s shoes. That’s our kettle.”
- 2 minuty: napisz kilka zdań o przyjacielu i jednej z jego rzeczy: “This is my friend, Karim. His car is small and blue. It’s very clean.”
Co dalej
Potem zacznij mówić o tym, co ludzie robią na co dzień: “My sister works in a bank. Her husband doesn’t drink coffee.” To czas present simple z do, does i don’t.
