Pytanie o cenę: “How much is this?”
O jedną rzecz pytasz z “is” i odpowiadasz “It’s…”. O dwie lub więcej pytasz z “are” i odpowiadasz “They’re…”. Karty powyżej odtwarzają najważniejsze zwroty: najpierw posłuchaj, potem powtórz na głos.
- “How much is this?” – “It’s five pounds.” (Ile to kosztuje? – Pięć funtów.)
- “How much are these?” – “They’re ten pounds.” (Ile kosztują te? – Dziesięć funtów.)
- “They’re twelve pounds each.” – “each” znaczy, że to cena za sztukę.
This, that, these i those
Angielski wybiera słowo na podstawie dwóch pytań: jedna rzecz czy więcej, blisko czy dalej? Blisko zwykle znaczy w twojej ręce albo tuż przed tobą. Po polsku często mówimy po prostu „ten” albo „to” o wszystkim, a „tamten” zostawiamy na rzeczy wyraźnie dalej. Po angielsku trzeba wybrać za każdym razem: blisko to this, dalej to that.
- this: jedna rzecz blisko. “How much is this wallet?” (Ile kosztuje ten portfel?)
- that: jedna rzecz dalej. “How much is that umbrella?” (Ile kosztuje tamten parasol?)
- these: kilka rzeczy blisko. “How much are these key rings?” (Ile kosztują te breloczki?)
- those: kilka rzeczy dalej. “How much are those T-shirts?” (Ile kosztują tamte koszulki?)
Jak podaje się ceny po angielsku
Najpierw funty, potem pensy. Po funtach zwykle pomija się słowo “pence”, a w sklepie często także “pounds”. Jeden pens to “a penny”, a “pence” to już liczba mnoga, więc nie ma formy “pences”. Po polsku piszemy 6,50 zł z przecinkiem; po angielsku używa się kropki: £6.50.
- £5 – “five pounds”; £1 – “a pound”
- £6.50 – “six pounds fifty” albo “six fifty”
- £12.99 – “twelve ninety-nine”
- 50p – “fifty p” albo “fifty pence”
- Dolary i euro działają tak samo: $4.50 to “four dollars fifty” albo “four fifty”.
Fifteen czy fifty? Jak usłyszeć różnicę
Liczby na “-teen” (13–19) i na “-ty” (30, 40, 50 i tak dalej) w głośnym sklepie brzmią podobnie. Wypowiedziane osobno, liczby na “-teen” mają akcent na końcu, fif-TEEN, a liczby na “-ty” na początku, FIF-ty. Przed rzeczownikiem akcent może się przesunąć (“FIF-teen pounds”), więc najpewniejszą wskazówką jest końcówka. W polszczyźnie długość samogłosek nie zmienia znaczenia, dlatego słuchaj przede wszystkim n: “-teen” ma długie “i” i kończy się wyraźnym n, a “-ty” jest krótkie.
- thirteen – thirty; fourteen – forty (forty bez u)
- fifteen – fifty; sixteen – sixty
- seventeen – seventy; eighteen – eighty
- nineteen – ninety
Jak sprawdzić źle usłyszaną cenę
Jeśli nie masz pewności, nie płać w ciemno. Powtórz w formie pytania kwotę, która twoim zdaniem padła; rozmówca ją potwierdzi albo poprawi.
Poniżej klientka zamawia lunch i zamiast “fifty” słyszy “fifteen”. Posłuchaj, a potem wejdź w rolę klientki i zmień cenę.
Server Hello. What would you like?
Maya A cheese sandwich and water, please.
Server Certainly. That's six pounds fifty.
Maya Sorry, six pounds fifteen?
Server No, six pounds fifty.
Maya Six fifty. Thank you.
Inne sposoby sprawdzenia liczby
Wybierz ten, który pasuje do sytuacji:
- “Sorry, can you repeat that?” – gdy w ogóle nie dosłyszysz liczby.
- “Is that one-five or five-zero?” – podanie cyfr po kolei rozwiewa wątpliwości.
- “So that’s six fifty?” – żeby potwierdzić kwotę przed zapłatą.
- Ekran kasy albo terminala płatniczego zwykle pokazuje sumę.
Częste błędy
Każdy z nich łatwo poprawić:
- “How much costs it?” To dosłowne „Ile to kosztuje?”. Powiedz “How much is it?” albo “How much does it cost?”
- “How many is it?” O cenę pytamy “How much”. “How many” służy do liczenia rzeczy: “How many keys?”
- “How much is these?” Z these i those używaj “are” i odpowiadaj “They’re…”.
- “Six point fifty.” “Point” mówi się w ułamkach dziesiętnych, na przykład “six point five kilometres”, ale nie w cenach. Powiedz “six fifty”.
- Odpowiadanie “yes” na cenę, której nie dosłyszysz. “Sorry, six fifteen?” to uprzejme pytanie, które chroni przed zapłaceniem złej kwoty.
10-minutowy plan codziennych ćwiczeń
Krótkie ćwiczenie każdego dnia działa lepiej niż jedna długa sesja w tygodniu. Wszystko mów na głos.
- 2 minuty: przeczytaj na głos pary liczb z listy powyżej. Nagraj się i sprawdź, czy każde “-teen” kończy się wyraźnym n.
- 2 minuty: odtwórz rozmowę przy lunchu, zatrzymuj nagranie po każdej kwestii i powtarzaj.
- 3 minuty: przeczytaj na głos pięć cen z paragonu albo sklepu internetowego: “twelve ninety-nine”, “three fifty”.
- 3 minuty: ktoś podaje cenę z liczbą na “-teen” albo “-ty”; ty powtarzasz ją jako pytanie, a ta osoba ją potwierdza albo poprawia. Ćwicząc w pojedynkę, wskazuj rzeczy w domu i pytaj “How much is this?” albo “How much are those?”
Co dalej
Kiedy ceny przestaną sprawiać ci kłopot, następny krok to rozmowa o rzeczach i ich właścicielach: “Whose bag is this?” – “It’s Tom’s.” Dalej będziesz używać this, that, these i those oraz liczby mnogiej: one key, two keys; one watch, three watches. “Watches” ma dodatkową sylabę, tak jak “boxes” i “glasses”.