Czym się zajmuje? Pytanie po angielsku o czyjąś pracę i dzień z does (A1, poziom początkujący)

Pytanie o zawód: “What does she do?”

“What does she do?” znaczy „Czym się zajmuje?”, a nie „Co teraz robi?”. Odpowiedz z be, a albo an i nazwą zawodu: “She’s a nurse.” Po polsku mówimy „Jest pielęgniarką” bez żadnego przedimka, ale po angielsku a jest konieczne. Przed samogłoską w wymowie używaj an: “an engineer”. Na kartach powyżej usłyszysz nazwy zawodów: posłuchaj i powtórz każdą.

• “a teacher” (nauczyciel), “a doctor” (lekarz), “a nurse” (pielęgniarka), “a journalist” (dziennikarz), “a receptionist” (recepcjonista), “a factory worker” (pracownik fabryki), “a taxi driver” (taksówkarz)
• “a waiter / a waitress” (kelner, kelnerka), “a policeman / a policewoman” (policjant, policjantka; o każdym można też powiedzieć “a police officer”)
• Jeśli teraz nie pracuje: “He’s a student.” (student) “She’s retired.” (na emeryturze) “He’s unemployed.” (bezrobotny). Przed retired i unemployed nie ma a.

Gdzie pracuje? Miejsca i firmy

Z miejscem używaj work in albo work at, a z firmą work for.

• “She works in a hospital.” / “He works in a shop.” / “They work in an office.”
• “She works at home.” (pracuje z domu; bez a i bez the)
• “He works for an American company.” (pracuje w amerykańskiej firmie)
• Przy konkretnym miejscu z nazwą bardzo często jest at: “She works at the city hospital.”

Krótka rozmowa o pracy znajomej

Jedna osoba pyta drugą o pracę znajomej. Zwróć uwagę na does w obu pytaniach i na -s w works; po doesn’t czasownik work nie ma już -s. Potem odpowiedz na te same dwa pytania o kogoś, kogo naprawdę znasz.

“She works” i “Does she work?”: zasada z -s

O zwyczajach i faktach mówimy w czasie present simple. Z he, she, it albo jedną osobą czasownik w zdaniu twierdzącym dostaje -s: she works. Przeczenia i pytania tworzymy z does albo doesn’t, a czasownik traci -s, bo does już je ma.

Końcówka brzmi jak /s/ w works, jak /z/ w lives i goes, a w watches i finishes dodaje sylabę: /ɪz/. Po polsku dźwięczne spółgłoski na końcu słowa brzmią bezdźwięcznie, więc lives łatwo zamienia się w „lifs”; spróbuj zakończyć je dźwięcznym /z/.

• “He works in a factory.” / “He doesn’t work at night.”
• “Does he work at weekends?” – “Yes, he does.” / “No, he doesn’t.”
• “What does he do?” “Where does he work?” “What time does he start?”
• Pisownia: “watch → watches”, “finish → finishes”, “go → goes”, “study → studies”, “have → has”

Jak często? Od “always” do “never”

Przysłówki częstotliwości stawiamy przed czasownikiem głównym, ale po be: “She usually gets up at six.”, ale “He’s always tired.” W przeczeniach stoją po doesn’t, a w pytaniach po podmiocie: “She doesn’t usually work late.” “Does he often work at home?” Polski szyk jest swobodny, angielski w tym miejscu dużo mniej.

• “always” (zawsze) → “usually” (zwykle) → “often” (często) → “sometimes” (czasami) → “hardly ever” (prawie nigdy) → “never” (nigdy)
• Sometimes może też otwierać zdanie: “Sometimes she works at home.”
• Never samo w sobie jest przeczeniem, więc czasownik zostaje twierdzący: “He never works on Sundays.”, a nie “He doesn’t never work.” Uwaga: po polsku mówimy „nigdy nie pracuje”, z podwójnym przeczeniem.

Opisywanie czyjegoś dnia

Ułóż czasowniki rutyny po kolei i dodaj godziny oraz przysłówki częstotliwości: “My sister is a nurse. She usually gets up at half past five and goes to work by bus. She often finishes at three. She never works on Sundays.”

• Rano: “get up” (wstawać), “have a shower” (brać prysznic), “have breakfast” (jeść śniadanie), “go to work” (iść do pracy)
• Później: “have lunch” (jeść lunch), “finish work” (kończyć pracę), “go home” (wracać do domu), “make dinner” (robić kolację), “watch TV” (oglądać telewizję), “go to bed” (iść spać)
• Z he albo she: “gets up”, “has”, “goes”, “finishes”, “watches”

Częste błędy

Każdy łatwo poprawić:

• “She work in a hospital.” → “She works in a hospital.”
• “Does she works?” / “She doesn’t works.” → “Does she work?” / “She doesn’t work.”
• “He don’t work.” → “He doesn’t work.”
• “She is nurse.” → “She’s a nurse.”
• “She works often at home.” → “She often works at home.”
• Pomijanie podmiotu: po polsku wystarczy „Pracuje w szpitalu”, ale po angielsku podmiot jest konieczny: “Works in a hospital.” → “She works in a hospital.”

10 minut ćwiczeń dziennie

Mów wszystko na głos, codziennie po trochu.

• 2 minuty: odtwórz rozmowę i zatrzymuj ją po każdym zdaniu, żeby je powtórzyć.
• 3 minuty: opisz trzy znane ci osoby, każdą w dwóch zdaniach: “My brother is a taxi driver. He works in the city centre.”
• 3 minuty: zadaj pięć pytań o jedną osobę (zawód, miejsce, godzina rozpoczęcia pracy, weekendy, jak często) i odpowiedz na nie na głos.
• 2 minuty: powiedz “works”, “lives”, “goes”, “watches” i “finishes” w krótkich zdaniach.

Co dalej

Następnie porównaj zwyczaj z tym, co dzieje się dziś. Czas present continuous (am, is, are + -ing) opisuje to, co dzieje się teraz: “She usually works in an office, but today she’s working at home.” Te same pytania z does przydadzą się też przy umawianiu się: “What time does the film start?”