Trzy czasy, trzy formy czasownika
Słowo określające czas podpowiada dziecku, którą formę wybrać. “Usually” i “every Saturday” oznaczają zwyczaj, więc czasownik zostaje w prostej formie: “I help”, “she helps”. “Right now” oraz “today”, gdy plan się zmienia, oznaczają czynność w toku: “am”, “is” lub “are” plus czasownik z -ing. “Last night” i “yesterday” oznaczają zakończony czas, więc czasownik przechodzi w przeszłość: “I looked”, “I found”.
Po polsku jedno „pomagam” znaczy i „zwykle pomagam”, i „pomagam teraz”, dlatego dzieci często mówią “Now I visit” zamiast “Now I am visiting”. Kluczowy wzór na inny dzień to “usually…, but today…”: jedno zdanie, dwie formy czasownika.
- usually – powtarzający się zwyczaj: “I usually walk to school.”
- right now – coś, co dzieje się w tej chwili: “Right now, I am waiting for the bus.”
- last weekend – zakończony czas przeszły: “Last weekend, I visited my grandma.”
Leo What do you usually do on Saturday?
Nia I usually help in the garden, but today I am visiting a repair café.
Jedno pytanie na każdy czas
Każdy czas ma swoje pytanie, a odpowiedź powtarza jego formę: “do… usually” wymaga prostej formy, “are… doing” formy z -ing, a “did… do” odpowiedzi w przeszłości. Po wysłuchaniu rozmowy zadaj dziecku te same pytania o jego tydzień.
Nia What did you do last night?
Leo I looked for the radio cover.
Leo What are we doing now?
Nia We are waiting for an adult volunteer.
Pięć znaków interpunkcyjnych i ich zadania
Poproś dziecko, żeby mówiło, co robi każdy znak, a nie tylko, jak się nazywa. Po bardzo krótkim słowie, takim jak “Now”, przecinek czasem się pomija, ale w szkolnych pracach pisemnych bezpieczniej go stawiać. Apostrof prawie nie występuje w polskich tekstach, więc warto poćwiczyć go osobno.
- full stop (kropka) – kończy zdanie oznajmujące: “Now I’m ready.”
- comma (przecinek) – oddziela określenie czasu na początku: “Yesterday, I checked the route.”
- question mark (znak zapytania) – kończy pytanie bezpośrednie: “Is this our stop?”
- apostrophe (apostrof) – zastępuje brakującą literę albo pokazuje, czyje coś jest: “I’m”, “my sister’s bike”
- quotation marks (cudzysłów) – pokazuje dokładne słowa, które ktoś powiedział
Jak zapisać wypowiedziane pytanie
Cudzysłów obejmuje dokładnie te słowa, które ktoś wypowiedział. Znak zapytania należy do tych słów, więc stoi przed zamykającym cudzysłowem: “Have you brought the old radio?” my friend asks. Słowa informujące, kto mówi, są dalszym ciągiem tego samego zdania, dlatego “my” zaczyna się małą literą. Polski cudzysłów otwiera się na dole, a angielski na górze. Brytyjskie książki często używają pojedynczego cudzysłowu (‘…’), a amerykańskie podwójnego (“…”); oba są dobre, jeśli dziecko trzyma się jednego.
Dzienniczek z czterech zdań krok po kroku
Dobry wpis opowiada o jednej małej zmianie w czterech połączonych zdaniach. Oto wzór o podróży autobusem.
Zanim dziecko przeczyta wpis na głos, sprawdźcie wielkie litery, znaki na końcu zdań, przecinek po określeniu czasu na początku, cudzysłów i apostrof.
- Zwyczaj i zmiana: “I usually walk home, but today I am taking the bus.”
- Wypowiedziane pytanie: “Is this our stop?” I ask.
- Zakończona czynność: “Yesterday, I checked the route.”
- Teraz, z formą skróconą: “Now I’m ready.”
Zabawa w domu: dzienniczek „innego dnia”
Dwa, trzy razy w tygodniu, przy kolacji, zapytaj: “What do you usually do on Fridays?”, “What are you doing differently today?” i “What did you do yesterday?” Dziecko odpowiada najpierw na głos, a potem pisze cztery zdania. Przy sprawdzaniu zakreśla każdy znak interpunkcyjny innym kolorem i mówi, do czego służy. Od czasu do czasu napisz własny wpis bez dwóch znaków, żeby dziecko je znalazło.
Częste błędy i proste poprawki
Na poziomie A2 to normalne. Wskaż słowo określające czas i zapytaj: „Zwyczaj, teraz czy zakończone?”
- “Right now, I wait.”: czynność w toku wymaga -ing: “Right now, I am waiting.”
- “I usually am helping.”: zwyczaj ma prostą formę: “I usually help.”
- “What did you did?”: po “did” czasownik się nie zmienia: “What did you do?”
- “I looked the cover.”: szukać to “look for”: “I looked for the cover.”
- “Im ready.”: apostrof zastępuje brakującą literę: “I’m ready.”
Co dalej
Następnie dziecko może opowiedzieć dłuższą historię z przeszłości z “when” i “while”: “I was waiting for the bus when it started to rain.” Kolejny krok to sprawdzanie skończonych zadań z “already” i “yet”: “I have already packed my bag.”