Jak uczyć dziecko w wieku 3–5 lat nazw zawodów po angielsku: zabawa w udawanie z „What’s your job?” (Pre-A1)

Cztery nazwy zawodów na początek

Zacznij od osób, które dziecko zna z codziennego życia albo z książeczek. Odtwórz każdą kartę powyżej, wskaż obrazek i powiedz słowo jeszcze raz sam lub sama. Potem nadaj każdemu zawodowi mały gest, żeby dziecko mogło odpowiedzieć ruchem:

• postman (listonosz): wrzuć udawany list do pudełka
• doctor (lekarz): posłuchaj serca misia zabawkowym stetoskopem
• teacher (nauczyciel lub nauczycielka): podnieś książkę i powiedz „Look!” (Popatrz!)
• cleaner (osoba sprzątająca): wytrzyj stół ściereczką, zataczając duże koła

„What’s your job?”: pytanie do zabawy w udawanie

Najważniejsze pytanie to „What’s your job?”, a odpowiedź to „I’m a…” i nazwa zawodu. Pokaż wyraźnie, że to zabawa: weź kartę, powiedz „Let’s pretend!” (Udawajmy!), odpowiedz jako ta postać, a potem odłóż kartę: „Now I’m Mum again.” (Teraz znowu jestem mamą). Dziecko widzi, że pytanie jest do postaci, a nie do niego.

Dorośli zwykle pytają się nawzajem „What do you do?”, ale dla małego dziecka „What’s your job?” jest prostsze. Przyjmij wskazanie palcem, jedno słowo („Doctor!”) albo całe zdanie. Gdy dziecko powie jedno słowo, powtórz ciepło całe zdanie: „Yes! I’m a doctor.” Tak właśnie „a” zostaje w pamięci, bez żadnych wyjaśnień.

Posłuchajcie: dwie udawane postacie na zmianę

W nagraniu poniżej dwoje dzieci bawi się w tę samą zabawę: jedno pyta, drugie odpowiada jako lekarz, potem zamieniają się i odpowiedź brzmi „I’m a teacher.”. Posłuchajcie razem, a potem każde z was powie jedną kwestię i podniesie pasującą kartę. Zamiana ról jest ważna: dziecko także pyta, a nie tylko odpowiada.

„I’m a doctor” czy „I’m tired”: zawód czy uczucie

Ten sam początek, „I’m…”, może nazwać zawód albo uczucie. Przed zawodem stoi „a”: „I’m a teacher.” Przed uczuciem nie: „I’m tired.”, „I’m happy.” Zmienia się też pytanie: „How are you?” (Jak się masz?) pyta o samopoczucie.

Każdemu uczuciu nadaj minę, którą dziecko może naśladować:

• tired (zmęczony): duże ziewnięcie i opadnięte ramiona
• happy (szczęśliwy): szeroki uśmiech
• sad (smutny): kąciki ust w dół
• excited (podekscytowany): szybkie, małe klaśnięcia

Gdy kolega jest zmęczony: słowa, które pomagają

Zauważanie, co czuje ktoś inny, to w tym wieku duży krok. W krótkiej historyjce na tej stronie jedno dziecko mówi „I feel tired.” (Czuję się zmęczony), a koleżanka odpowiada „I can see that. Please sit down.” (Widzę. Usiądź, proszę). W domu odegrajcie krótszą rozmowę: „How are you?” „I’m tired.” „Please sit down. I can help.” (Usiądź, proszę. Mogę pomóc). Każdej kwestii nadaj gest, żeby życzliwość była czymś, co się robi, a nie pogadanką:

• „How are you?”: lekko przechyl głowę i spójrz na drugą osobę.
• „I’m tired.”: ziewnij i przetrzyj oczy.
• „Please sit down.”: wskaż krzesło otwartą dłonią.
• „I can help.”: przenieś coś lekkiego, na przykład poduszkę.

Zabawa „Kto puka do drzwi?”: pięć minut w domu

Użyj obrazków zawodów albo prostych rekwizytów: koperty, zabawkowego stetoskopu, książki i ściereczki. Skończ, zanim dziecku się znudzi.

• Zapukaj do drzwi z jednym rekwizytem w ręce. Dziecko pyta „What’s your job?”
• Wyjdź i odpowiedz: „I’m a postman!” Podaj kopertę.
• Zamiana: dziecko wybiera rekwizyt, puka i odpowiada.
• Jedna zmęczona runda: ziewnij i powiedz „I’m tired.” Dziecko podsuwa ci krzesło: „Please sit down.”
• Odłóżcie razem rekwizyty: wszyscy znów są sobą.

Częste błędy

Większość jest drobna i łatwa do poprawienia:

• „I’m doctor”: w polskim nie ma przedimków („Jestem lekarzem”), więc „a” wydaje się dziecku zbędne. Powtórz „I’m a doctor!” i bawcie się dalej.
• „I’m a tired”: gdy „a” już się utrwali, niektóre dzieci dodają je też do uczuć. Odpowiedz „Oh, you’re tired!”
• Pytanie o prawdziwe zawody: pytanie jest do udawanej postaci, więc najpierw podnieś kartę albo rekwizyt.
• Za dużo zawodów naraz: cztery wystarczą na tydzień lub dwa.
• Życzliwość jako zasada: „Be kind!” (Bądź miły!) trudno dziecku sobie wyobrazić. Pokaż jedno działanie i je nazwij.

Co dalej

Gdy dziecko odpowiada „I’m a…” i samo zadaje pytanie, dodaj osoby, które spotyka co tydzień, na przykład cook (kucharz), bus driver (kierowca autobusu) albo nurse (pielęgniarka), oraz nowe pytanie: „Who helps us at school?” (Kto nam pomaga w szkole?) „The teacher helps us.” Artykuły o zabawkach i zawodach poniżej rozwijają tę samą zabawę na zmianę.