pencil
book
rubber
scissors
glue
crayons
choose
share
makeSześć przyborów na początek
Użyj rzeczy z piórnika. Odtwórz każdą kartę powyżej, połóż prawdziwy przedmiot na stole i pozwól dziecku go wskazać, zanim cokolwiek powie. Zacznij od trzech, a resztę dodaj, gdy te przychodzą łatwo. Gest pomaga zapamiętać każde słowo:
- „pencil” (ołówek) – narysuj kreskę w powietrzu
- „book” (książka) – otwórz dłonie jak książkę
- „rubber” (gumka) – zetrzyj wyobrażoną kreskę; po amerykańsku to „eraser”
- „scissors” (nożyczki) – tnij dwoma palcami; tak jak „nożyczki”, to słowo zawsze jest w liczbie mnogiej
- „glue” (klej) – mocno przyciśnij do siebie dłonie
- „crayons” (kredki świecowe) – pokoloruj w powietrzu duże koło
„This is my…” dla jednej rzeczy, „These are my…” dla kilku
Podnieś jeden przedmiot i powiedz „This is my pencil.” Przy grupie zmieniają się dwa słowa: „this” przechodzi w „these”, a „is” w „are”: „These are my crayons.” Dziecko nie musi znać reguły. Podnieś jedną kredkę, potem całe pudełko, i powiedz oba zdania.
Nożyczki zaskakują wiele dzieci, ale nie polskie: tak jak „nożyczki”, angielskie „scissors” jest w liczbie mnogiej, choć to jedno narzędzie, więc mówi się „These are my scissors.” Na początek kolejki zapytaj „What have you got?” (Co masz?). Na początku jedno słowo, na przykład „Crayons!”, wystarczy; ty powtarzasz całe zdanie.
Wybierz, podziel się, zrób: trzy kroki do wspólnej pracy
Trzy czasowniki zamieniają przybory w mały projekt: wybierasz materiał („choose”), dzielisz się nim („share”) i razem coś robicie („make”). Rób pauzę między słowami, żeby każde łączyło się z jednym ruchem.
Między krokami pytaj „What do we do next?” (Co robimy teraz?). Odpowiedź to krótkie polecenie: „Share the glue.”, „Choose the crayons.” albo „Make it together.”
- „choose” (wybierać) – popatrz na dwie kredki i weź jedną
- „share” (dzielić się) – podaj klej drugiej osobie
- „make” (robić, tworzyć) – oboje dodajecie coś na papierze
Posłuchaj: jak powiedzieć, czego potrzebujesz, i coś podać
Tutaj dwoje dzieci przygotowuje się do zrobienia plakatu. Zwróć uwagę na trzy przydatne zwroty: „We need…” mówi, czego brakuje, „Here is…” towarzyszy podawaniu czegoś, a „Let’s…” zaprasza do wspólnego działania. Potem odegrajcie to z prawdziwymi kredkami i klejem.
Leo We need colours for our poster.
Nia These are my crayons.
Leo Here is the glue.
Nia Thank you. Let's make it together.
Zabawa w plakat: wybierz, podziel się, zrób
Potrzebujesz papieru, kredek, kleju w sztyfcie i skrawków kolorowego papieru (jeśli wolisz obyć się bez nożyczek, porwijcie je rękami). Wybierz prosty temat, na przykład duże słońce:
- Wybierz: powiedz „We need colours for our poster.” Dziecko wybiera kredki: „These are my crayons.”
- Podziel się: podaj klej: „Here is the glue.” Dziecko odpowiada „Thank you.”
- Zrób: powiedz „Let’s make it together.” i na zmianę doklejajcie po jednym kształcie.
- W międzyczasie pytaj „What do we do next?” i pozwól dziecku powiedzieć, jaki jest następny krok.
- Posprzątajcie razem: „Shall we pick up the pencils?” – „Yes. Let’s help.”
Dwuminutowe „pokaż i opowiedz” na inne dni
W inne dni włóż kilka przyborów do woreczka. Dziecko wyjmuje jeden, a ty pytasz „What have you got?” – „This is my rubber.” Zamieńcie się rolami, a od czasu do czasu wyjmijcie dwie kredki naraz, żeby dziecko musiało przejść na „These are…”. Skończcie, póki zabawa jest przyjemna.
Częste błędy
W tym wieku te błędy są normalne. Zamiast poprawiać, powtórz poprawną wersję:
- „This is my crayons.”: przy kilku rzeczach potrzebne jest „These are…”: „Yes, these are your crayons!” Słowo „my” się nie zmienia: „my pencil”, „my book”, „my crayons”, choć po polsku mówimy „mój”, „moja”, „moje”.
- Pomijanie małych słów: w polskim nie ma odpowiednika „the”, więc łatwo o „Here is glue.” Odpowiedz pełnym zdaniem: „Yes, here is the glue!”
- „Dis” zamiast „this”: w polskim nie ma dźwięku „th”. Pokaż, jak czubek języka lekko wsuwa się między zęby.
- „This” i „these” brzmią tak samo: polski nie rozróżnia krótkich i długich samogłosek. Przeciągnij samogłoskę w „these” i zakończ bzyczeniem, jak pszczoła.
Co dalej
Gdy dziecko używa obu zdań bez pomocy, dodaj kolor albo liczbę: „This is my red crayon.”, „These are my two pencils.” Potem przychodzą „this”, „that”, „these” i „those” dla rzeczy bliskich i dalekich. Artykuły poniżej prowadzą dalej: do liczenia, pięciu zmysłów i kolejnych słów z klasy.