sponge
feather duster
lampshade
rubber gloves
washing line
broom
sack
cloth
Domowe słowa i słowa opisujące
Wyobraź sobie bal przebierańców, na którym wszystko pochodzi z szafki: gąbką stempluje się gwiazdki, a kawałek materiału staje się peleryną. Uwaga na jedno słowo: “cloth” to materiał, tkanina, a ubrania, które nosimy, to “clothes”.
Do porównań dodaj pary przeciwieństw: soft i rough (miękki, szorstki), light i heavy (lekki, ciężki), bright i dark (jasny, ciemny), long i short (długi, krótki).
- sponge – gąbka
- feather duster – miotełka z piór
- lampshade – abażur
- rubber gloves – gumowe rękawiczki
- washing line – sznur do bielizny
- broom – miotła
- sack – duży worek z szorstkiego materiału
- cloth – materiał (na ubrania albo pelerynę)
Too i enough: czy to się nadaje?
“Too” znaczy więcej, niż trzeba do danego celu, więc jest problem: “The sack is too rough.” “Enough” znaczy tyle, ile trzeba, więc to działa: “It is light enough.” Z “not” pokazuje, czego brakuje: “The string is not long enough.”
“Too” stoi przed przymiotnikiem, a “enough” po nim. Polskie “za” albo “zbyt” dobrze odpowiada “too”: “za długi” to “too long”. Ale po polsku mówimy “wystarczająco lekki”, ze słowem na początku, dlatego dzieci często mówią “enough light”. Cel dodajemy przez “to” i czasownik: “too heavy to carry” (za ciężki, żeby go nieść), “light enough to wear” (wystarczająco lekki, żeby go założyć).
- “The cape is too long.”: jest problem
- “It is short enough to wear safely.”: problem rozwiązany
As … as, -er than i the -est
“As … as” mówi, że dwie rzeczy są takie same, jak polskie “tak … jak”: “The sponge is as soft as the cloth.” (Gąbka jest tak miękka jak materiał.) “Not as … as” mówi, że pierwsza ma tej cechy mniej. Dziecko pewnie zna już “-er than” dla dwóch rzeczy (“The feather duster is softer than the broom.”) i “the -est” dla jednej rzeczy w grupie (“The lampshade is the brightest item on the table.”).
Najważniejszy wzór łączy porównanie i decyzję słowem “but”: “Is the cloth as bright as the lampshade?” “No. It is not as bright, but it is light enough to wear.” Materiał przegrywa w jasności, ale i tak się nadaje.
Przewiduj, słuchaj, sprawdzaj
Przed słuchaniem zapytaj “What do you think will happen to the costume?” i pozwól dziecku odpowiedzieć zdaniem “I predict that… will…”. Potem włącz rozmowę, zapytaj “Who ties the rope?” i posłuchajcie jeszcze raz, żeby sprawdzić.
Przewidywanie używa “will”, bo dotyczy przyszłości; kolejne kroki są w czasie present simple (“cuts”, “ties”), jak w streszczeniu opowiadania.
Nia What do you think will happen to the costume?
Leo I predict that the bright cloth will become a cape.
Nia Then Mara cuts the cloth and Amir ties the rope.
Leo Jo paints the lampshade, and Suri uses the sponge to add stars.
Nia Was your prediction correct?
Leo Yes. The cloth becomes a cape for the final scene.
Opowiadanie o naprawie kostiumu
Opowiadanie o naprawie ma cztery części: początek, problem z “too” albo “not … enough”, naprawę i zakończenie z “enough”. Niech dziecko pisze dla prawdziwego czytelnika, na przykład młodszego kuzyna.
Wzór do przerobienia: “The music started, but the silver cape was too long. The two friends folded it and fixed it with cloth tape. It was short enough to wear safely. The dancers entered together, and the audience cheered.”
- Plan: kostium, problem, naprawa
- Pisanie: cztery zdania w past simple z “too” i “enough”
- Sprawdzenie: jedno porównanie, wielkie litery, kropki
Częste błędy i proste poprawki
Na poziomie A2 to normalne: powtórz zdanie poprawnie i rozmawiajcie dalej.
- “It is enough light.”: “enough” stoi po przymiotniku: “It is light enough.”
- “The cape is too much long.”: bez “much”: “The cape is too long.”
- “Your costume is too beautiful!”: gdy nie ma problemu, użyj “really”: “Your costume is really beautiful!”
- “too heavy for carry”: przed czasownikiem stoi “to”: “too heavy to carry”.
- “as bright than”: mówimy “as bright as” albo “brighter than”.
Zabawa w domu: wyzwanie kostiumowe
Zbierz kilka bezpiecznych rzeczy, na przykład szalik, ściereczkę kuchenną, papierową torbę i pudełko, i wybierzcie kostium, na przykład pelerynę superbohatera. Dziecko bierze każdą rzecz do ręki i decyduje: “The tea towel is too small.” “The scarf is long enough.” Ty pytasz: “Is the bag as strong as the box?”
Potem zamieńcie się rolami i dodajcie przewidywanie: “What do you think will happen to the box?” “I predict that it will become a robot head.”
Co dalej
Gdy too i enough są już łatwe, dziecko może łączyć myśli spójnikami: “The cape was too long, so we folded it.” To prowadzi do krótkich tekstów informacyjnych, które wyjaśniają przyczyny i skutki.